كارلوس فوئنتس:“ برادران گريم بزرگترين نويسندگان داستانهاي وحشت هستند”
ترجمة: رامين مولايي
شش داستان پيرامون ارواح، موجودات شيطاني و خونآشامها كه همه در شهر مكزيكو روي ميدهند، ژانر ادبي متفاوتي از كارهاي پيشين “كارلوس فوئنتس” نويسندة مكزيكي و دارندة معتبرترين جايزههاي ادبي دنيايي اسپانيايي زبان يعني “سروانتس” (1987) و “پرنس آستورياس” (1994) است. وي ميگويد:« در مكزيك داستانهايي چون “آروئلا و پادشاهان” را داريم كه خود من رمانهايي چون “ آئورا” را بر پاية آنها پديد آوردهام. در اسپانيا براي مثال ما نويسندهاي چون “بِكِر” را داريم . . . اما چندان به اين موضوع توجهي نشده است، شايد تنها در آرژانتين اين توجه بيشتر بودهاست. همچنان كه ما “ چيچن ايتزا” و “ تئوتيوآكان” را داريم كه به آنها اتكا كنيم، و در آرژانتين فقط “پامپا و دريا”را دارند و آنها مجبور شدند تا آثاري چون “ كتابخانة بابل” و “اختراع مورِل’ پديد آورند، . . . اينها ميوههاي ادبياتي هستند كه تمايل به دوباره ساختن سنت و پيشينهاي دارد كه بدان نيازمند است، براي همين هم ادبيات آرژانتين سرشار از تصوير و خيال است. آرژانتين كشوري است كه خود را با داستان توصيف ميكند.»
ـ قلههاي رفيع اين ژانر ادبي آلن پو، موپاسان، استوكر، وايلد و بي اِرس هستند. شما به آنها تأسي ميكنيد؟
ـ ادبيات چين ادبياتي متنوع نيست، بلكه فقط تودهاي از موضوعات گوناگون است؛ براي نمونه دوباره سازي افسانة نوعروس ربوده شده يا بازگشت زن مرده
ادامه مطلب
